bir kız vardı. ismi ‘hava’. şirin mi şirin, tatlı mı tatlıydı. hayat doluydu. çevresine neşe saçar, yüzünden gülücük eksik olmazdı. 7 yaşında okula başladı. ilk, orta, lise ve daha yüksek ne varsa hepsini başarıyla bitirdi. hayatına birçok insan girdi, çıktı. bazıları dostu oldu, bazılarıysa onu geçmişinde anı olarak kaldı. o yardımseverdi. kimseyi üzemezdi. insanların sorunlarıyla kendi sorunuymuş gibi uğraşır, çözüm arardı. çok acı çekti ama hepsini içine attı. her zaman gülümsemeye, gamzeleriyle insanlara içine bir hoşluk vermeye devam etti. onun hayatında en değerlisi vardı: babası. o evin en ufak kızıydı ve babasına aşıktı. onsuz olamazdı, olmayı hiçbir zaman düşünmemişti. gözlerini [ Devamını oku ]
‘Hikayeler’ için arşiv
Saat çok geç olmuştu, artık uyumam gerekiyordu. Fakat bir yandan da uyanık kalmalıydım. Çünkü belki o arayabilirdi. Günlerdir telefonunu bekliyordum. Telefon her çaldığında, her mesaj geldiğinde elimi şiddetle hemen telefona götürüyor ama gereksiz SMS’leri ya da lüzumsuz kişileri görünce bir o kadar yıkılıyordum. Televizyon açıktı ama sesi kısık. Salon tamamen karanlıktı. Odayı aydınlatan tek ışık, dizüstü bilgisayardan gelendi. O da sessizdi. Sadece sağ tarafında MSN açıktı. 10-11 kişi vardı ama kimse ne beni düşünüyordu ne de ben onları. Odanın duvarında saat vardı. Saat başlarında çalıyordu. Saat gece 3′te yine çaldı. Bir anda sessizlik yerini saatin ziline bıraktı. Bir yandan başım [ Devamını oku ]
Loading ...