Yalnızlığa dayanırım da, bir başınalığa asla, Yaşlanmak hoş değil, duvarlara baka baka. Bir dost göz arayışıyla, Saat tıkırtısıyla…. Korkmam geçinip gideriz biz mutlulukla, Ama; “Günün aydın, akşamın iyi olsun” diyen biri olmalı. Bir telefon çalmalı ara sıra da olsa kulağımda. Yoksa, zor değil, hiç zor değil, Demli çayı bardakta karıştırıp, Bir başına yudumlamak doyasıya. Ama; “Çaya kaç şeker alırsın?” Diye soran bir ses olmalı ya ara sıra… Can Yücel
Ölü bir yılan gibi yatıyordu aramızda Yorgun, kirli ve umutsuz geçmişim Oysa bilmediğin birşey vardı sevgilim Ben sende bütün aşklarımı temize çektim İmrendiğin, öfkelendiğin Kızdığın, ya da kıskandığın diyelim Yani yaşamışlık sandığın Geçmişim Dile dökülmeyenin tenhalığında Kaçırılan bakışlarda Gündeliğin başıboş ayrıntılarında Zaman zaman geri tepip duruyordu. Ve elbet üzerinde durulmuyordu. Sense kendini hala hayatımdaki herhangi biri sanıyordun, Biraz daha fazla sevdiğim, biraz daha önem verdiğim. Başlangıçta doğruydu belki. Sıradan bir serüven, rastgele bir ilişki gibi başlayıp, Günden güne hayatıma yayılan, varlığımı ele geçiren, Büyüyüp kök salan bir aşka bedellendin. Ve hala bilmiyordun sevgilim Ben sende bütün aşklarımı temize çektim Anladığındaysa [ Devamını oku ]
Olmasa mektubun Yazdıkların olmasa Kim inanırdı Senle ayrıldığımıza Sanma unutulur Kalp ağrısı zamanla Herşeyi unutarak Yaşanır sanma Neydi bir arada tutan şey ikimizi Birleştiren neydi ellerimizi Bırak bana anlatma imkansız sevgimizi Sevmek birçok şeyi göze almaktır Baksana geçmişe Ne çok anıyla yüklü Nerde o taverna Nerde sinema Harcanmış zamanla Yeniden yaşanmaz ki Geç kaldıktan sonra Arama boşa! Murathan Mungan
Yaredir sinede eski sevgili Eski sevgili eski günler Hayata baksana takmıyor kimseyi Hiçbir şey diriltmez artık geçmişi Yaredir yine de Yaktın gemilerimi Dönüş yok artık geri Tak etti canıma bu maskeli balo Bu maskeli balo Ve onun sahte yüzleri Yaredir sinede eski sevgili Ne yapsan kolay unutulmaz Ağlama geçmişe yaşadık bitti Anılar bizi yalnız bırakmaz Yalnızız yine de Murathan Mungan
Kendine seçilmişler için Bütün işaretler aynı yolu gösterir Senin yolculuğa çıktığın yolu Kime çıkar, niye çıkar, ne çıkar, kim bilir Kimin kimden aldığını Doğrular yarım yaşanmış yılları Hayatın gölgesinde kalmış Gölgesizler, yaşayan ruhlar göçmen bedenler Kaç tarihten yapılır bir tek kavim Öğrendikçe susmayı sözünü bekletir İçinde durmadan ertelediğin ihtiyar Gençliğin ve geleceğinle büyüttüğün Kayıp kavmin çocukları Bir bir içinden geçerken Kanat hareketlerini yineler Dünya kurulduğunda katledilmiş Yarınları yarım kalmış melekler Bazı hayatlar yaşandıkça bulur anlamını Bazı hayatların yaşandıkça çıkar boşluğu Hayat ne uzundur aslında ne de kısa Ne yaşadığıdır yalnızca Bazı pişmanlıklar hayatı kısa kılar Bazıları için çok uzundur tekrarlar [ Devamını oku ]
Geldiğimde notun duruyordu masanın üzerinde Sekizde yatmıştın Saatime baktım sekizi beş geçiyor O gün anladım bu ilişkinin yazgısını Takvim tutmazlığı Aramızda düşman gibi duran zamanı O gün anladım Senin bana erken Benim sana geç kaldığımı Murathan Mungan
Kimdi kimdi kalan Giden mi suçludur her zaman Ne zaman başlar ayrılıklar Dostluklar biter ne zaman Her geçen gün bir parça daha Aldı götürdü bizden Aynı kalmıyordu hiçbir şey Değişiyordu her şey kendiliğinden Artık çözülmüştü ellerimiz Artık bölünmüştü yüreğimiz Birimiz söylemeliydi bunu Ötekini incitmeden Kimdi giden kimdi kalan Aslında giden değil Kalandır terkeden Giden de bu yüzden gitmiştir zaten Murathan Mungan
Evimizin güneşiydi gülüşün Fotoğraflar yerini tutmuyor oğlum Ah oğlum, ah oğlum Yıkanmadı gömleklerin Kokun gitmesin diye Montun asılı duruyor Duvarda hâlâ Dönersen bir gün giyersin diye Ah oğlum, ah oğlum Varsa bir ayıbın, günahın Paylaşırız, buradayız oğlum Babalar eksik gösterse de çok sever Dönmesen de bunu bil oğlum Ah oğlum, ah oğlum Murathan Mungan
Aşk tesadüfleri sever Kader ayrılıkları Yıllar geçmeyi sever İnsan aramayı Güller açmayı sever Zaman soldurmayı Eller birleşmeyi sever Yollar ayrılmayı Herkes geçmişi öder Bir yol ayrımında Başlamak istersen Yeni bir hayata Gölgeni yedek Bırak ardında Hayat tekrarları sever Yeniden başlamayı Kuşlar dalları sever Kanatlarsa uçmayı Murathan Mungan
Andırırsın beni bana, bana beni, Dediklerinde, duyduklarında, Yazdıklarımda seni bana, bana seni, Söylemesem bile, saklamadıklarımda. Ah hep aklımda, hep aklımda; Andırırsın seni sana, sana seni, Gözlerinde, kulaklarında, dudaklarında. Özdemir Asaf